Książkę otrzymaliśmy dzięki  uprzejmości Wydawnictwa Albatros.

Okładka jest dziwna, co najmniej nieciekawa i wszystko wskazuje na to, że to jakiś kolejny tandetny podręcznik do doskonalenia się w kontaktach, nie tylko towarzyskich. Jednak, jak mawiają nasze babcie, liczy się wnętrze, które w tym przypadku warto lepiej poznać.

Praktycznie każdy człowiek – przynajmniej młody – znajdzie tu coś dla siebie. Specjaliści od PR, albo historię człowieka łudząco podobną do ich historii, albo też przestrogę czego należy wystrzegać się na swojej ścieżce kariery. Każda inna osoba, bezrobotny, świeżo upieczony stażysta czy wieloletni pracownik też może mieć korzyść z przeczytania tej pozycji. Jakie, skoro to książka o PR? Swego czasu pewna animowana surykatka powiedziała: „Trzeba patrzeć poza to, co widać”. Bo akurat to, co widać od razu jest stosunkowo mizerne.

Powiedzmy sobie to szczerze. Jeśli każda agencja pracowałaby tak jak jest to opisane w tej książce, to czarno widzę przyszłość PR w Polsce. To chyba nie jest jednak o tym historia. Opowiastkę wydawcy umieszczoną razem z innymi informacjami o książce, tudzież z tyłu tej książki, można nawet nie czytać. Albo przeczytać jako przykład tekstu napisanego przez PRacownika. Jest to niestety, wychwalanie dzieła pod niebiosa, przedstawianie go w samych superlatywach, po prostu standardowy produkt PR-owca. Już po przeczytaniu książki czuje się, że ten pan od tekstu na okładce na taką zażyłość z książką chyba nie miał ochoty.

Pomijając jednak okładkę, wstęp, całą oprawę graficzną i inne niepotrzebne/niedopasowane elementy – książka jest warta przeczytania. Akcja osadzona w realiach agencji od Public Relations, Breslau, Polska. Główny bohater, młody człowiek przedstawia swoje perypetie jako świeżo upieczonego szeregowego pracownika w dwóch małych firmach. Mimo silnego podszycia emocjami widać, że historia opowiadana jest możliwie pełnie, bez ograniczania się do wąskiej perspektywy „zdenerwowanego” uczestnika zajść. Od rozmowy kwalifikacyjnej, przez podpisanie „umowy o pracę”, pierwsze miesiące pracy, aklimatyzację w nowym środowisku, a na odejściu ze stanowiska kończąc.

I tak naprawdę o samym PR jest tu mało. Akcja mogłaby być umiejscowiona gdziekolwiek, równie dobrze w środowisku dziennikarzy czy przetwórców mleka. Tutaj najwięcej dzieje się właściwie w temacie ‘zwykłego pracownika’ – osoby, która tak naprawdę skazana jest na łaskę potencjalnego pracodawcy, bez jakichś realnych praw, bez większego wyboru zatrudnienia, najczęściej wyzyskiwana do granic przyzwoitości. Książka jest może i podręcznikiem… ale dla osób poszukujących swojej pierwszej pracy, zaczynających ją, dopiero wdrażających się w dane środowisko i pozbawionych potrzebnego doświadczenia. Między linijkami tekstu można znaleźć masę przestróg i informacji, jak postępować i czego wystrzegać się porzucając status bezrobotnego. Taki zbiór życiowych rad od jednego człowieka dla drugiego.

I tak po przeczytaniu książki nie wiem, kto był właściwym targetem (udziela mi się słownictwo autora). Wiem jednak kto nim być powinien: każdy człowiek pracujący lub pracy szukający. Niech nie zrazi się tym, że to tematyka nie dla Niego, bo po skończonej lekturze na pewno zmieni zdanie.

Autorką recenzji jest Paulina Olczak.

Od dawna zastanawiałam się, co takiego w takich książkach może się znaleźć. Co autorzy mogą polecić, jak pomóc ludziom, którzy chcą nauczyć się sztuki Pickup-u. Kiedyś przeczytałam książkę o miłości, która w zasadzie była poradnikiem. Nie mogłam zrozumieć, jak ktoś może uczyć nas, w jaki sposób mamy kochać. Pickup co prawda rożni się od owej książki, ale gdy tylko miałam okazję się z taką lekturą zapoznać, postanowiłam spróbować.

Mogłoby się wydawać, że „Podręcznik pickup-u” jest tylko lekturą dla mężczyzn. Owszem, ich dotyczy przede wszystkim, lecz kobiety również mogą znaleźć w niej coś dla siebie. Książka ta w dużej mierze dotyczy tego, w jaki sposób uwodzić panie. Porusza kwestie od wyglądu, zapachu, mowy ciała po styl życia i osobowość. Dzięki zapoznaniu się z tą lekturą, czytelnik może nie tylko ukształtować swoją osobowość, ale także ją rozwinąć oraz zrealizować marzenia. Napisana jest w tak prosty i przejrzysty sposób, że nawet osoba, która nie ma zamiaru z tej książki i z jej porad skorzystać, na pewno znajdzie coś dla siebie, a z pewnością miło spędzi czas. Ja myślałam, że książka ta będzie typową wskazówką dla panów, w jaki sposób uwieść kobietę, jak tego dokonać. Zdziwiłam się, gdy tak nie było. W dużej części pomaga ona stać się tym, kim chcieliby się stać. Zadaje pytania: „Kim jestem?” oraz „Kim chciałbym być?”. Jeżeli ktoś chce, może naprawdę dobrze skorzystać z owej lektury i zmienić się w korzystny dla siebie i innych sposób.

Rady w tej książe skonstruowane są w jasny i łatwy do zrozumienia sposób. Mówią o tym, jaki słów użyć, by zacząć konwersację, jak modulować głos, jak się poruszać, a nawet, jak ukierunkować spojrzenie i punkt widzenia. W jaki sposób nawiązać komunikację oraz jak poradzić sobie z ewentualną porażką. Kluczem jest to, aby się nie poddawać i nie zwątpić w siebie. Gdybyśmy poddawali się przy każdej porażce, nigdy niczego byśmy nie osiągnęli, nie spełnili swoich marzeń. Dążenie do wymarzonego celu stałoby się jedynie abstrakcją, marzeniem, które nie ma szansy na spełnienie. Stajemy się silniejsi, gdy próbujemy jeszcze raz. Tak więc, panowie, nie zrażać się jednym odrzuceniem.

Pokazane są tu również reakcje kobiety na poszczególne zachowanie mężczyzny oraz to, jak ustosunkować się do danej sytuacji. Zdziwiłam się, że wszystko pokazane jest w tak szczegółowy sposób, od spotkania kobiety, po uwodzenie, aż w końcu po pójście do łóżka – to, na szczęście, już nie tak dokładnie. Nie ma możliwoci, żeby ktoś się w tym pogubił i owych wskazówek nie zrozumiał. Kreacja wyglądu, sposób zachowania, formowanie więzi i napięcia, reakcje kobiety… Wydaje mi się, że autorzy pomyśleli o wszystkim. Lecz moim zdaniem najważniejsze jest to, aby być po prostu sobą. Niezależnie od sytuacji. Właśnie wtedy jest się najbardziej wartościową osobą.

III miejsce – książka Natalie Jane Prior – „Mila Grom w Czarnych Górach”
Nagroda wędruje do Agaty Wiśniewskiej za cytat z „Kubusia Puchatka” A. A. Milne

Przyjacielu, jeśli będzie ci dane żyć sto lat, to ja chciałby żyć sto lat minus jeden dzień, abym nie musiał żyć ani jednego dnia bez ciebie.

II miejsce – książka Milorad Pavić – „Niewidzialne lustro. Kolorowy chleb„
Nagroda wędruje do Magdaleny Płotka za cytat z książki „Myszka Melania i złoty pieniążek” K. Filipek-Herniczek

Rower jest cały niebieski. „Prawie tak jak niebo” – Myśli Melania

I miejsce – cykl książek „Pas Deltory” Emily Rodda
Nagroda wędruje do Magdy Knappe za cytat z książki „Przygody leśnej rodziny” B. Badowska.

Trzeba wrzucić tutaj wiosnę
Słońce ciepłe i radosne!
Drzwi na oścież otworzymy
i stokrotki rozrzucimy.
Po co trzymać je w wazonie?
Niech dom cały w kwiatach tonie!-
Jaś i Kasia podskajują,
białe płatki w krąg wirują,
na podłoge opadają,
kącik każdy wypełniają.
W mig się pokój zazielenił
i w pachnącą łąkę zmienił.

Nagrody w zabawie ufundował serwis nakanapie.pl

Rzeczywistość jest ometkowana słowami, a większość naszego życia odbywa się w trybie przypuszczającym, przez pryzmat „byłbym” – żyjemy w zachwycających fototapetach. Rzeczywitość nie istnieje, jemy tekturę, a smak sobie wyobrażamy, na podstawie tego, co jest napisane na opakowaniu.

Po raz kolejny spodobał nam się również cytat Agaty Wiśniewskiej (Carlos Ruiz Zafón, „Cień Wiatru„):

Serce niewiasty to labirynt subtelności, stanowiący wyzwanie dla szulerskiego umysłu prostackiego  samca. Jeśli chce pan naprawdę zdobyć kobietę, musi pan zacząć myśleć jak ona, a rzecz pierwsza to zdobycie jej duszy. Cała zaś reszta, owo słodkie i miękkie odurzenie, które rozum odbiera i prawość, przychodzi samo.

Gratulujemy i zapraszamy Was przez najbliższe dwa tygodnie do specjalnej edycji naszej zabawy!

Nagrody w zabawie funduje serwis nakanapie.pl

Zabawa będzie trwała przez dwa tygodnie w dniach od 17 do 30 maja.

Wasze zadanie jest proste. Siadacie z dzieckiem na kanapie (może też być inne miejsce), bierzecie książkę i czytacie ją razem ze swoją pociechą. Jeżeli Waszemu dziecku jakiś fragment przypadnie do gustu dzielicie się z nami umieszczając Wasze znaleziska na:

• Facebooku, na tablicy strony 52 cytaty
• Flakerze, koniecznie dodając tag: 52cytaty

Oto lista nagród:

I miejsce:

II miejsce:

III miejsce:

Nagrody w zabawie funduje serwis nakanapie.pl

Kobieta doskonale opanowała milczenie; może dlatego, że tym językiem posługuje się precyzyjnie od wieków. Posiada jasność umysłu i mądrość świetlistych poranków, czerwonych zachodów i kobaltowoniebieskich mórz, stoickie opanowanie, nieskończony smutek i zmęczenie, na zdobycie których nie wystarczyłoby jednego tylko życia.

Powyższy cytat rywalizował ze znaleziskiem Agaty Wiśniewskiej (Lisa Unger, „Piękne kłamstwa”):

Ilu ludzi troszczy się o was tak naprawdę? I nie chodzi mi o tych, z którymi miło jest przebywać, a także nie o tych, których kochacie i którym wierzycie. Ale ludzi, którzy dobrze się czują, kiedy jesteście szczęśliwi i odnosicie sukcesy, a źle, kiedy wam się nie układa, albo przechodzicie trudny okres, ludzi, którzy na chwilę zboczą ze swojego szlaku życiowego, żeby wam pomóc. Niewielu jest takich.

Gratulujemy i zapraszamy Was do dalszego udziału w zabawie. Czeka na Was jeszcze 41 książek!
Nagrody w zabawie funduje serwis nakanapie.pl

Z jednodniowym opóźnieniem, ale jest. Prezentujemy dzisiaj kolejny zwycięski cytat w naszej zabawie Marta Mazur (José Ortega y Gasset, „Bunt mas”)

Dla chwili obecnej charakterystyczne jest to, że umysły przeciętne i banalne, wiedząc o swej przeciętności i banalności, mają czelność domagać się prawa do bycia przeciętnymi i banalnymi i do narzucania tych cech wszystkim innym.

Wyróżniliśmy również cytat wybrany przez Dominikę Stańkowską, (Eliza Orzeszkowa, „Nad Niemnem”)

Mimo to wolałam być w dalekim świecie książek niż w przerażająco bliskich lękach jawy. Chronić się w odemkniętym świecie cudzej nierzeczywistości. Wolna od niespodzianek własnej wyobraźni, tak niegodziwie dręczącej mnie po zmroku.

Gratulujemy i zapraszamy Was do dalszego udziału w zabawie. Czekają na Was jeszcze 43 książki!

Nagrody w zabawie funduje serwis nakanapie.pl

W tym tygodniu, wyjątkowo, drugi nagrodzony cytat. Tym razem wybieraliśmy spośród cytatów zgłoszonych w dniach od 12 do 18 kwietnia. Zwyciężył Grzegorz Drąg (C.S.Lewis, „Cztery miłości”)

Kochać znaczy w ogóle wystawić się na zranienie. Pokochaj cokolwiek, a Twoje serce z pewnością odczuje ból, a może nawet zostanie złamane.  Jeśli chcesz mieć pewność utrzymania serca w stanie nienaruszonym, nie wolno Ci go ofiarować nikomu, nawet zwierzęciu. Otul je ostrożnie swoim hobby i odrobiną luksusu, unikaj wszelkich komplikacji, zamknij je bezpiecznie w szkatule lub trumnie własnego egoizmu. Ale w tej szkatule - bezpieczne, w ciemności, w bezruchu, bez powietrza – ono się zmieni. Nie będzie złamane, nie, ono stanie się nie do złamania, nieprzystępne, zatwardziałe… Jedynym miejscem poza Niebem gdzie możesz być doskonale zabezpieczony przed wszystkimi niebezpieczeństwami miłości, jest Piekło.

Wyróżniliśmy również cytat wybrany przez moth’a, (Joanna Kulmowa, „Topografia myślenia”)

Mimo to wolałam być w dalekim świecie książek niż w przerażająco bliskich lękach jawy. Chronić się w odemkniętym świecie cudzej nierzeczywistości. Wolna od niespodzianek własnej wyobraźni, tak niegodziwie dręczącej mnie po zmroku.

Gratulujemy i zapraszamy Was do dalszego udziału w zabawie. Czekają na Was jeszcze 44 książki!

Nagrody w zabawie funduje serwis nakanapie.pl

W związku z żałobą, jaka miała miejsce w zeszłym tygodniu, postanowiliśmy przełożyć ogłoszenie wyników naszej zabawy na ten tydzień. W związku z tym, w tym tygodniu pojawią się dwa zwycięskie cytaty. Dzisiejszy wybraliśmy spośród cytatów zgłoszonych w dniach od 5 do 11 kwietnia. Zwyciężyła Magdalena Szymanek (J.W. Goethe, „Pięćdziesięcioletni mężczyzna”)

Nigdy nie należy zwierzać się jednej kobiecie z zachwytu dla innej: za dobrze się znają nawzajem, aby się uważać za godne tak wyłącznego uwielbienia. Mężczyźni są w ich oczach jak klienci w sklepie, którym sprzedawca ma nad kupującymi przewagę, bo zna swój towar i może wykorzystać sposobność ukazania go w najlepszym świetle, klient natomiast, wchodząc do środka, jest poniekąd naiwny: potrzebuje towaru, pragnie go i chce kupić, ale bardzo rzadko potrafi nań patrzeć oczami znawcy. Tamten wie doskonale, co daje, ten nie zawsze wie, co dostaje. Ale nie da się tego zmienić w życiu ludzkim i obcowaniu, a nawet jest to poniekąd chwalebne i konieczne, gdyż wszystkie zabiegi o coś, wszelkie kupno i wymiana właśnie na tym polega.

Wyróżniliśmy również cytat wybrany przez Kamilę Rogusz, (Michel Schneider „Marilyn, ostatnie seanse”)

Słuchaj kotku – powiedział jej Gable – Wszyscy musimy kiedyś odejść , z jakiegoś konkretnego powodu lub bez. Śmierć jest tak samo naturalna jak życie. Ktoś, kto boi się umrzeć, za bardzo boi się żyć. Zawsze to wiedziałem. Więc jedyną rzeczą, jaką możemy zrobić, to o tym zapomnieć.

Gratulujemy i zapraszamy Was do dalszego udziału w zabawie. Czeka na Was jeszcze 45 książek!

Nagrody w zabawie funduje serwis nakanapie.pl